Παρασκευή, 4 Μαρτίου 2011

Η ομορφιά του απρόβλεπτου

"Παρακαλείται ο κάτοχος της Αλήθειας να την μετακινήσει λίγο πιο κει γιατί μας κλείνει την θέα του κόσμου. "

Τι ωραία που η ζωή είναι απρόβλεπτη! Ποιος μπορούσε να φανταστεί τον κόσμο όπως είναι σήμερα πριν μερικούς μήνες; Ποιος μπορεί να προβλέψει πώς θα είναι ο κόσμος σε μερικούς μήνες; (Αλήθεια, που έχουν κρυφτεί όλοι αυτοί οι σπουδαίοι και βαθυστόχαστοι αναλυτές και σχολιαστές και θεωρητικοί και “στοχαστές” που έδειχναν να τα ξέρουν όλα; Αυτοί που στοχάζονταν πριν από μας, για μας;)

Ω! Πόσο όμορφοι είναι αυτοί οι βαθυστόχαστοι, έτσι αμήχανοι καθώς τραυλίζουν την αδυναμία τους να κατανοήσουν - πόσο, επιτέλους αληθινοί! Τι γλυκιά παρηγοριά να ξέρεις παραδείγματος χάριν, πως για να εξεγερθεί ο κόσμος δεν έχει ανάγκη την Αριστερά! (Αλλιώς πώς εξηγείται ο ύπνος της Ευρώπης που διαθέτει την πιο ισχυρή Αριστερά σε σχέση με την αφύπνιση της Μέσης Ανατολής και της Βόρειας Αφρικής όπου η Αριστερά είναι ανύπαρκτη;) Τι γλυκιά παρηγοριά να ξέρεις πως  εκεί όπου δεν υπάρχουν επαγγελματίες “επαναστάτες”, θεωρητικοί της πεντάρας, ΜΚΟ και κόμματα ο κόσμος εξεγείρεται!

(Ναι, ναι ξέρω, “εκεί” πεινάνε, “εκεί” δεν έχουν δημοκρατία, “εκεί” θέλουν να γίνουν “εδώ”. Εντάξει, τώρα ήρεμοι μπορείτε να γυρίσετε πλευρό. Κανείς δεν θα ταράξει την βεβαιότητά σας πως όλοι θέλουν να γίνουν σαν και σας.)

Τι ανακούφιση όμως να φαντάζεσαι αυτή την πιθανότητα (μέχρι χθες ανύπαρκτη) πως το καινούργιο μπορεί να ανατέλλει από εκεί που μέχρι μόλις χθες, μόνο στα υποτιμητικά μας βλέμματα, ή στην καλύτερη περίπτωση, στην άθλια συμπόνια μας μπορούσε να ελπίζει, την ώρα που το υπέρλαμπρο και φανταχτερό άστρο της Ευρώπης σβήνει! 
 
Επιτέλους ο κόσμος αλλάζει. Προς το καλύτερο, προς το χειρότερο - τι σημασία έχει;

5 σχόλια:

speira είπε...

Ο κόσμος για να εξεγερθεί είχε πάντα ανάγκη να φτάσει στο μη περαιτέρω. Σ'αυτό το όριο έρχονταν τα καπέλα των κάθε λογής ταγών, ίσως με "αγνότερα" κίνητρα παλιότερα, πάντως με κίνητρα για να μην πω με ιδιοτέλεια.
Δεν ξέρω αν ο κόσμος στο σύνολό του αλλάζει, και σε κάθε περίπτωση ελπιδοφόρα έιναι η αλλαγή προς το καλύτερο. Σε αυτό το μπλογκ της αμφισβήτησης όμως πάλι δεν είμαι σίγουρη αν το καλύτερο για μένα είναι χειρότερο για κάποιον άλλο.

ΔemΩΝ είπε...

:)

Νάσια είπε...

Επιτέλους αλλάζει! Κι έχεις δίκαιο, χωρίς τις προβλέψεις και τις βεβαιότητές μας...

Penny είπε...

Αυτό ακριβώς! Είναι φυσικός και ιστορικός νόμος ό,τι δεν λειτουργεί να αντικαθίσταται. Γι' αυτό και δεν ανήκει σε καμία συντεχνία η ευρεσυτεχνία.
"Πιστεύω εις την αλλαγή μητέρα πάντοκράτωρ" που λέει κι ο Ηράκλειτος) και είναι αυτή η γνώση πολύ πιο παρηγορητική από οποιαδήποτε πίστη ή θρησκεία.

X2 είπε...

Πώς το λέει ο Παπάζογλου; Όλα στον κόσμο αλλάζουνε κι όλα τα ίδια μένουν...