Παρασκευή, 10 Σεπτεμβρίου 2010

Αχ, τα κόστα Κώστα μου!


Το ότι κάθε εκπαιδευτική μεταρρύθμιση οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια σε μαρασμό την Παιδεία, προς όφελος της εξειδίκευσης, δεν χρειάζεται και καμιά σοβαρή ανάλυση για να το αποδείξει κανείς. Το ότι αυτό που κάποτε ονομάζαμε Παιδεία (που στα αρχαία ελληνικά είχε την έννοια του πολιτισμού, πριν εφευρεθεί αυτός ο όρος στη νέα ελληνική) έχει ξεπέσει στο επίπεδο παραγωγής εξειδικευμένων εργατών του συστήματος, είναι και γνωστό και εμφανές σε όσους έβγαλαν κάποτε τις ¨προοδευτικές” παρωπίδες τους. Το ότι η λεγόμενη “δημοκρατική” παιδεία (διαβάστε ισοπεδωτική παρακαλώ) δεν είναι τίποτα περισσότερο από την ιδεολογική δικτατορία των μουτζαχεντίν της “προόδου” που καταλήγει πάντα στην εκπόρνευση της Παιδείας, είναι εμφανές σε όλο το φάσμα της σύγχρονης εκπαίδευσης. Το ότι όμως σε μια χώρα σαν την Κύπρο, με τα τεράστια γλωσσικά προβλήματα που παρουσιάζει, οι φωστήρες της μεταρρύθμισης θα είχαν την λαμπρή ιδέα (όπως μαθαίνω και διορθώστε με αν κάνω λάθος), να μειώσουν περαιτέρω το μάθημα της ελληνικής γλώσσας προς όφελος της αγγλικής, θα μπορούσε να οδηγήσει στην κατάκτηση της πρώτης θέσης στην κορυφή της βλακείας.

Παρακάτω θα παραθέσω μερικά (ελάχιστα) από τα πιο τρανταχτά “αποδεκτά” λάθη που συναντά κανείς καθημερινά, σε εφημερίδες, περιοδικά, βιβλία και φυσικά μπλογκ, τα οποία για να τα μαζέψω δεν χρειάστηκε τίποτα περισσότερο από την απλή ανάγνωση των χθεσινών εφημερίδων της Νήσου.

Τα κόστα. Είναι γνωστό σε όσους έχουν τελειώσει το δημοτικό, πως όλα τα ουδέτερα που τελειώνουν σε -ος παίρνουν -η στον πληθυντικό. Παραδείγματα: Το πλάτος, το έπος, το βάθος, το κόστος που γίνονται τα πλάτη, τα έπη, τα βάθη, εκτός από το κόστος φυσικά που στην Κύπρο, αντί για κόστη, γίνεται κόστα.

Ανά το παγκόσμιο. Μπορεί κανείς να το χαρακτηρίσει ως το “λάθος των μορφωμένων Κυπρίων”. Αυτή την (λανθασμένη) έκφραση θα τη συναντήσει κανείς παντού - και πάντα γραμμένη από την πένα των πιο μορφωμένων. Που βρίσκεται το λάθος; Η λέξη παγκόσμιος, παγκόσμια, παγκόσμιο είναι επίθετο. Σε κάθε χρήση της χρειάζεται το ουσιαστικό της: Η παγκόσμια οικονομία, ο παγκόσμιος χάρτης, το παγκόσμιο γίγνεσθαι. Αν αυτή την “καθαρευουσιάνικη” έκφραση την μεταγράψουμε στην κοινή θα καταλάβουμε αμέσως και από απλή διαίσθηση της γλώσσας το λάθος: Ανά το = σε όλο το. Σκεφτείτε τώρα τη φράση: Σε όλο το παγκόσμιο (!). Μπορείς να πεις σε όλο τον κόσμο (ανά τον κόσμο) σε όλη την υφήλιο (ανά την υφήλιο), αλλά δεν γίνεται να πεις σε όλο το παγκόσμιο (ανά το παγκόσμιο) εκτός και θέλεις να πεις ανά το παγκόσμιο χωριό, ας πούμε.

Αν είσαι υγιείς άντε γύρευε να βρεις. Στην κατηγορία αυτή θα συναντήσετε αμέτρητα λάθη παντού. Το υγιές γίνεται υγιή, τα τερατώδη γίνονται τερατώδει, και πάει λέγοντας.

Εν τη παρουσία τρίτων. Θα συναντήσεις πολύ συχνά εκφράσεις “λογιοτατισμού” είτε λάθος εκφρασμένες, είτε εντελώς άσχετες με το ύφος του υπόλοιπου κειμένου: “Εν τη συνοδεία γονέων τα πρωτάκια στις τάξεις.”

Aπαγορεύεται η διακίνηση πεζών. Αυτή τη φράση θα τη συναντήσετε συχνότατα σε πινακίδες στους δρόμους, αλλά και σε άρθρα και ρεπορτάζ εφημερίδων, κ,λ,π. Η (σωστή) έκφραση “απαγορεύεται η διέλευση πεζών” μεταμορφώνεται σε, απαγορεύεται η διακίνηση, όπου οι πεζοί μεταμορφώνονται αυτομάτως σε κάτι σαν πρέζα ας πούμε, που κάποιοι διακινούν. (Διακινώ = θέτω σε κίνηση, μεταφέρω).

Τα παραπάνω, απολύτως ενδεικτικά και απολύτως ελάχιστα παραδείγματα, τα συνέλεξα όπως ήδη ανέφερα, κάνοντας μια σύντομη βόλτα στις σημερινές (χθεσινές) εφημερίδες. Από όπου συνέλεξα και τα παρακάτω διαμάντια. Όλα σε ένα και μόνον σύντομο ρεπορτάζ.

“Στη σημερινή συνάντηση, που πραγματοποιήθηκε του ΓΓ του ΟΗΕ στην Κύπρο και όχι στο συνήθη χώρο των συνομιλιών, στην οικία της Ειδικού Αντιπροσώπου και διήρκεσε πέραν των έξι περίπου ώρες, οι δύο ηγέτες άρχισαν τη συζήτηση επί των εγγράφων των δύο πλευρών στο περιουσιακό.”

“Σε ερώτηση για τις προσδοκίες των ΗΕ τώρα που έχουν δει τις προτάσεις των δύο πλευρών, ο κ. Ντάουνερ διευκρίνισε πως οι ΗΕ δεν έχουν θέση επί των προτάσεων.”

“''Το τι πιστεύω και μπορώ να σας αποκαλύψω είναι ότι είναι πολύ βοηθητικό να υπάρχει κάθε τόσο αυτή η εντατικοποίηση των συνομιλιών'', (...)”


Είναι πασιφανές πως από τη στιγμή που σύσσωμη η κυπριακή κοινωνία (όπως και η ελληνική στο σύνολό της άλλωστε) έχει φτάσει σε τέτοιο επίπεδο γνώσης και χειρισμού της ελληνικής γλώσσας, η μείωση των ωρών διδασκαλίας των ελληνικών στα σχολεία, θα είναι προς όφελος της ευρύτερης Μόρφωσης και της Παιδείας...

Δεν υπάρχουν σχόλια: