Τετάρτη, 31 Μαρτίου 2010

Το ανώφελο της γνώσης

                                                                  (πολυμαθίη νόον οὐ διδάσκει)

Δεν υπάρχει σοφία άλλη, από αυτή που έχεις μέσα σου.

5 σχόλια:

Νάσια είπε...

Ανώφελες γνώσεις, ναι. Αλλά ανώφελο της γνώσης; Για τη μέσα σοφία άλλωστε δεν είναι απαραίτητη, μαζί με άλλα (π.χ. ευαισθησία, νοημοσύνη, πείρα), κι η γνώση;

Καλη αρχή και καλή συνέχεια στους αφορισμούς σου!

Disdaimona είπε...

Το ανώφελο της γνώσης υφίσταται από την ώρα που τα κεκτημένα της παραβλέπουν να κοιτάξουν το "υπόλοιπο" της δημιουργικής της δύναμης, το οποίο εδράζεται κατ΄αποκλειστικότητα μέσα μας.

Το΄ανώφελο της γνώσης υφίσταται εξαιτίας της αντιστροφής των Αξιών της Γνώσης!

ΔemΩΝ είπε...

Νάσια και Δυσδαιμόνα, έχω διαλέξει πολύ προσεκτικά τις λέξεις μοτ: το ανώφελο της γνώσης εδώ παρουσιάζεται μέσα από την αδυναμία της να παρέχει σε κάποιον σοφία - αν δεν υπάρχει πρόσφορο έδαφος μέσα του. Χωρίς το υπόστρωμα σοφίας, η γνώση εκπίπτει στο επίπεδο της κενής γνώσης, δηλαδή της απλής πληροφόρησης. Και αυτό αποδεικνύεται φυσικά με τον καλύτερο τρόπο αν κανείς μελετήσει τους λόγιους, τους πτυχιούχους γενικά και τους επιστήμονες - ενώ συχνά μας εκπλήσει όταν τη συναντάμε (τη σοφία) σε απλούς και "αμόρφωτους" ανθρώπους...

herinna είπε...

Διότι άλλο η διάνοια και άλλο η γνώση η οποία είναι και πεπερασμένη, ενώ η διάνοια όχι. η διάνοια πάλι δεν είναι κάτι που αποκτάς με τη γνώση αν και συχνά η δεύτερη βοηθάει στην αποκάλυψη της πρώτης. Αλλιώς βοηθάει στην αποκάλυψη μιας ηλιθιότητας. Είναι η μόνη αλήθεια το αξίωμα που έβαλες για τη γνώση μέσα μας. Στη ζωή μου πχ προσπάθησα να καταλάβω με τη σκέψη. Απέτυχα. Αγνοούσα αυτά που είχε να μου πει το στομάχι μου. Όταν άρχισα να το παίρνω σοβαρά υπόψη μου, κατάλαβα πως ένα σωρό πράγματα, μπορούν αν όχι να εξηγηθούν, τουλάχιστον να ταξινομηθούν σε θετικά και αρνητικά ανάλογα τις διαταραχές. Ποτέ μην αγνοείς το στομάχι σου. Βάλε τώρα τι μπορεί να σου πουν τα χέρια, τα πόδια σου, τα μάτια σου όταν κοιτάζεις και βλέπεις, και πάνω απ' όλα...τα ονειρά σου. Χεχε. Αυτή κι αν είναι γνώση.

ΔemΩΝ είπε...

Ελένη, εμένα πάντα με εξέπλητε το γεγονός πως οι πιο σοφοί άνθρωποι που γνώρισα ήταν σχεδόν αγράμματοι, ενώ οι πιο ηλίθιοι ήταν κάτι "πεφωτισμένοι" όλο ύφος και ιδέα. Τις προάλλες έβλεπα μια συνέντευξη του Αξελού που είπε αυτό το εκπληκτικό ερωτώμενος για το επίπεδο στοχασμού και φιλοσοφίας στην Ελλάδα: στην Ελλάδα, είπε, η φιλοσοφία είναι κυρίως προφορική και τη συναντάς στα πιο απίθανα μέρη...
Σίγουρα δεν τη συναντάς ούτε στα πανεπιστήμια ούτε στους κύκλους των πεφωτισμένων θα πρόσθετα εγώ ;)

Χρόνια Πολλά