Δευτέρα, 29 Μαρτίου 2010

Ιστορία μου αμαρτία μου


Όταν είσαι είκοσι χρονών είναι και λογικό και πρέπον να πιστεύεις πως μπορεί κάποτε να γραφτεί η «αντικειμενική» Ιστορία ενός έθνους. Να είσαι όμως σαράντα και να το πιστεύεις ακόμα, δεν περιποιεί τιμή στο πνεύμα σου.

3 σχόλια:

Disdaimona είπε...

ευτυχώς όχι!
περιποιεί όμως τιμή στο πνεύμα σου να το ξέρεις!

καλορίζικο!
...και ωραία εικόνα βέβαια!!!!

herinna είπε...

Τι βλέπω; Καλορίζικο. Ίσως είμαι εκτός εποχής κι εκτός πραγματικότητας, αλλά δεν νομίζω πως υπάρχουν άνθρωποι που πιστεύουν στην ύπαρξη ή τη γέννηση της αντικειμενικής ιστορίας. Στην τελική δεν πιστεύω πως ενδιαφέρονται και τόσοι για την ιστορία. Για τις επικεφαλίδες ναι. Και μάλιστα εκείνες τις επικεφαλίδες που τους κάνουν να νιώθουν υπερήφανοι. Τα άλλα δεν θέλουν να τα ξέρουν. Αυτό βλέπω εγώ.

ΔemΩΝ είπε...

Disdaimona, merci :)

Ελένη, κάπως έτσι, ναι...

Την καλημέρα μου και στις δυο