Φωτογραφική περιγραφή μιας ευτυχίας

Το ιδεώδες απόγευμα
το απαλό αεράκι και η κουρτίνα
το δροσερό σεντόνι και το πόδι σου
η ανάμνηση του σώματος
σε ανορθόδοξη στάση
και η αλμύρα παντού.
Ύστερα το στήθος και η ρώγα σου
το σημάδι της βίας μου στους γλουτούς σου
το ρόδο χυμώδες, κατακόκκινο
αυτή η χυδαία γύμνια σου με τόση αγιότητα
ήχος της θάλασσας και στιγμιαίοι ουρανοί
στο ανοιγόκλεισμα της κουρτίνας
και η συμφωνική των τζιτζικιών

Στο βάθος του ορίζοντα το πλοίο που χάσαμε
και η γλυκιά αίσθηση της παρανομίας μας
απέναντι στο νόμο της επιστροφής

Τέλος, η αναμενόμενη απόλυση
που την γιορτάσαμε με άλλες δέκα μέρες στο νησί

Προδότρα γέννα

Αυτό που με κάνει να σωπαίνω

είναι ο σεβασμός στο χάος
προπάτορας εξέγερσης κι οδύνη
μιας νέας γέννας
από τους θλιβερά φτωχούς
απόγονους σκλάβων που θρυμμάτισαν
τα μπράτσα τους, τα γόνατά τους, τις καρδιές τους
για να δοξαστεί ένας Τουταγχαμών, ένας Ραμσής
ή ένας Μέμνωνας

Είναι η θλίψη μιας επίγνωσης

Γιατί κι εμείς και άλλοι, κι άλλοι
παρόμοια όνειρα
σε δρόμους με ερπύστριες
και μυδραλιοβόλα
ελπίδες όμοιες αρχαίων στεναγμών
κυοφορήσαμε

Κι όση ελπίδα
κι όση προσμονή στην κύηση
τόσο προδότρα ήταν πάντα η γέννα