Όταν ένας άνθρωπος πιστέψει πέραν πάσης αμφιβολίας δια το δίκαιον της άποψής του (ή της ιδεολογίας, ή της θεωρίας του), τίποτα στον κόσμο δεν μπορεί να σταματήσει την ορμή του και να τον κάνει να δει πως η άποψή του δεν είναι τίποτα περισσότερο από (άλλη μια) άποψη και πως δεν είναι ούτε το ευαγγέλιο της επί γης δικαιοσύνης, ούτε η Βίβλος της ανθρωπότητας, ούτε η επιτομή της μίας και μοναδικής αλήθειας. Όταν αυτός ο άνθρωπος κοιτάζει τον κόσμο, το κάνει με το αυταρχικό βλέμμα του ιμπεριαλιστή, του εκπροσώπου της αυτοκρατορείας του δικαίου και της ολιγαρχίας των δικαιωμάτων - όπως αυτός, και μόνον αυτός τα αντιλαμβάνεται.
Αυτό ήταν για χρόνια πολλά το γερακίσιο βλέμμα των κομμουνιστών και των πάσης φύσεως βελτιωτών ανθρώπων και κοινωνιών, αυτό είναι και το βλέμμα - το αρπαχτικό και ιμπεριαλιστικό βλέμμα - των σύγχρονων ροβεσπιέρων των κοινωνικών δικαιωμάτων και των ΜΚΟ, αυτό είναι το ίδιο αγελαδίσιο βλέμμα των νεοφώτιστων κυριών που απολαμβάνουν την ελευθερία των “δικαιωμάτων” τους. (Είναι το αρπακτικό και υποτιμητικό βλέμμα, παραδείγματος χάριν, όλων των νεοφώτιστων και νεοαπελευθερωμένων γυναικών όταν κοιτούν ανατριχιάζοντας πάνω από το χάσμα των πολιτισμών, τις γυναίκες με την μπούργκα. Αυτές οι σύγχρονες απελευθερωμένες σκλάβες των οκταώρων, δεν μπορούν καν να διανοηθούν πως υπάρχουν πολιτισμοί όπου οι γυναίκες μπορεί και να είναι ευτυχισμένες, ακόμα και αν δεν έχουν τη δυνατότητα να φορέσουν κοντοκάβαλα παντελόνια για να φαίνεται το τατουάζ που έκαναν πρόσφατα εκεί που τελειώνει η κωλοχαράδρα τους. Έτσι λοιπόν, ενώ οι στρατοί της δημοκρατίας συνεχίζουν ακάθεκτοι το θεάρεστο έργο τους στο Αφγανιστάν, κανείς (φιλειρηνιστής, φιλοδικαιωματικός, αριστερός, οικολόγος, ακτιβιστής, κλπ) δεν ασχολείται με τη μοίρα των “ουρακοτάγκων της μπούργκας”. Βλέπετε το δίλημα είναι τεράστιο: με τα τανκς των εισβολέων, ή με τη μπούργκα; Η σιωπή τους προς απάντησή μας... )
Γενικά ο άνθρωπος (και ειδικά ο άνθρωπος του πιο ολοκληρωτικού αιώνα που γνώρισε ποτέ η ανθρωπότητα - του αιώνα της παγκοσμιοποίησης) αδυνατεί να κατανοήσει και να αποδεχτεί την έννοια των διαφορετικών πολιτισμών. Η δική του αλήθεια, είναι η μόνη αλήθεια. Η δική του άποψη για τη ζωή, είναι η μόνη άξια λόγου άποψη. Τα “δικαιώματα” που αυτός απολαμβάνει, είναι τα μόνα δικαιώματα που αξίζει να απολαμβάνει ο άνθρωπος. Ο πολιτισμός που αυτός δημιουργεί, είναι ο μόνος άξιος για την ανθρωπότητα πολιτισμός. Και όλοι οι “υπανάπτυκτοι” πολιτισμοί οφείλουν να αφανιστούν κάτω από την προέλαση των πολιτιστικών τανκς των “ανθρωπίνων δικαιωμάτων” και του δυτικού τρόπου ζωής. Του μόνου τρόπου που αξίζει κανείς να ζει.
